IndeksFAQSzukajRejestracjaZaloguj

Share | 
 

 Dom w lesie

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Go down 
Idź do strony : Previous  1, 2, 3, 4
AutorWiadomość
Loki
Loki
Loki
avatar

http://vampireknight.forumpl.net/t1581-loki
Zarejestrował/a : 27/09/2014
Liczba postów : 138


PisanieTemat: Re: Dom w lesie   Pon Sty 02, 2017 6:20 pm

+18:
 

_________________
W wypadku odpisania mi Proszę o info na GG.
Powrót do góry Go down
Akumu

avatar

http://vampireknight.forumpl.net/t1152-akumu#17876
Zarejestrował/a : 08/09/2013
Liczba postów : 204


PisanieTemat: Re: Dom w lesie   Pon Sty 23, 2017 10:22 am

Spoiler:
 

_________________
Powrót do góry Go down
Loki
Loki
Loki
avatar

http://vampireknight.forumpl.net/t1581-loki
Zarejestrował/a : 27/09/2014
Liczba postów : 138


PisanieTemat: Re: Dom w lesie   Wto Kwi 25, 2017 5:37 pm

+18:
 

_________________
W wypadku odpisania mi Proszę o info na GG.
Powrót do góry Go down
Akumu

avatar

http://vampireknight.forumpl.net/t1152-akumu#17876
Zarejestrował/a : 08/09/2013
Liczba postów : 204


PisanieTemat: Re: Dom w lesie   Nie Kwi 30, 2017 8:20 am

Spoiler:
 

_________________
Powrót do góry Go down
Loki
Loki
Loki
avatar

http://vampireknight.forumpl.net/t1581-loki
Zarejestrował/a : 27/09/2014
Liczba postów : 138


PisanieTemat: Re: Dom w lesie   Nie Maj 28, 2017 11:01 pm

+18?:
 

_________________
W wypadku odpisania mi Proszę o info na GG.
Powrót do góry Go down
Akumu

avatar

http://vampireknight.forumpl.net/t1152-akumu#17876
Zarejestrował/a : 08/09/2013
Liczba postów : 204


PisanieTemat: Re: Dom w lesie   Nie Cze 11, 2017 6:48 pm

Cały akt był zakończony sukcesem. Akumu zadowolony, chociaż przerażony jak zwykle tym, czym miało się podkreślić. To białe nadal zadręczało, nada, wzbudzało tyle emocji i nawet skrajnych! Na szczęście w porę zawsze przychodziły łagodzące słowa Loki'ego, dzięki czemu Lis przechodził całą akcję w miarę luźno. Zresztą sam Pan też dodał od siebie co nieco, na co hybryda skuliła się odrobinę. W końcu zaś został wypełniony, a to równało się z jednym - gdy tylko Loki uwolnił tyły od siebie, ten natychmiastowo podkulił ogon. Zapewne też by czmychnął za fotel, ale ten skutecznie przygwoździł go do podłoża kładąc się. Akumu jęknął, mrużąc oczy - Ale ja nie opuszczę Pana, Panie Loki. - burknął Lis, kładąc jedną dłoń na łopatce mężczyzny. Niech się już nie obawia, Aku postara się już nie wygłupiać ani też nie wyczyniać żadnych rzeczy które mogłyby powodować zmartwienie - Co? - co strasznego? Piekący rumieniec na lisiej twarzy. Czemu tak bezpośrednio musiał zapytać? Nie żeby Akumu był w tym gorszy... Sa, też nie grzeszył szczerością - No bo... Bo to takie dziwne i uchodzące! - nie umiał wyjaśnić zbyt dobrze. Przerażało i tyle, a w dodatku Loki nie pomógł tylko spowodował większy dreszcz. I cóż... Raczej myślenia Lisa nie zrozumie. Mimo wszystko ten zechce się wyswobodzić, więc jak rudy pozwoli, wampir wstanie. Kita oczywiście mocno podkulona, a on sam chodził jakby ktoś mu wepchnął kija od szczotki w wiadome miejsce!
- Ja muszę to rozchodzić. - cichy głosik wyrwał się z ust hybrydy. Co do filmów dla dorosłych, zapewne by się prędzej ich przestraszył niż zaczął oglądać i nie chciał nawet ich pojąć. Poza tym pornole są raczej pustymi wypełniaczami czasu dla wygłodniałych.
Gdzie w ogóle skieruje się Aku? Do kuchni! Czego szukał? Wody do picia... Chociaż szklanki były pod ręką, to ciężko było cokolwiek zrobić jak się napina w dolnych partiach i nie wypuszcza tego płynnego czegoś. Czy Loki zawsze musiał go od tamtej stroi napoić?

_________________
Powrót do góry Go down
Loki
Loki
Loki
avatar

http://vampireknight.forumpl.net/t1581-loki
Zarejestrował/a : 27/09/2014
Liczba postów : 138


PisanieTemat: Re: Dom w lesie   Nie Cze 11, 2017 9:00 pm

Rudzielec uśmiechnął się szczęśliwy no i nieco rozbrojony tym jak bardzo uroczy potrafił być jego najukochańszy lisek
-Trzymam za słowo lisku. Ale jak mi uciekniesz to pamiętaj że będę cię szukać póki nie padnę bez tchu... a jeśli znajdę to już nigdy nie dam ci szans uciec.
Właściwie obiecał to z jakąś niemal groźbą. Lisek nie chciał go skrzywdzić, więc nie powinien uciekać jeśli nie chciał zranić Lokiego, ucieczka by zraniła go bardziej niż cokolwiek innego. Jednak sytuacja się dosyć szybko rozluźniła od strony rudzielca kiedy Akumu zaczął się tak słodko tłumaczyć. Uśmiech Lokiego się powiększył, a po chwili dało się słyszeć jego wesoły śmiech
-Dziwne i uchodzące... no tak chyba to coś w tym stylu. Tylko wiesz lisku, to jest zupełnie naturalne u mężczyzn, naprawdę nie ma potrzeby zatrzymywać tego, bo to bolesne. Czy ja ci kiedyś już nie pokazywałem swoich zeszytów z wdż'tu?
Zapytał wprost o to, bo w sumie nie pamiętał czy w końcu to przerabiali czy nie, niby starał się coś wytłumaczyć lisowi, ale naprawdę zapominał, jak dokładne tłumaczenie to było. Westchnął widząc jak boroczek się męczy i podkula kitę prze którą dużo nie brakowało by się sam wywrócił. W pewnym momencie na ustach człowieka pojawił się niebezpieczny lisi uśmiech i kiedy Akumu szukał czegoś do picia Loki podszedł do niego cichutko i raczej mało spodziewanie klapnął ręką w lisi tyłeczek, oj nie tak by bolało, tylko raczej tak zaczepnie by go nieco zaskoczyć i by się nieco rozluźnił, po czym się zaśmiał wesoło
-Mraww... nie spinaj się tak, to na pewno nie jest wygodne. Ale jedno muszę ci przyznać... masz coraz seksowniejszy tyłeczek Akumu-chan.
Zamruczał nieco prowokacyjnie i uśmiechnął się niby to niewinny. Biały lisek był bardzo uroczy, ale też bardzo kuszący dla rudzielca niezależnie od tego czy chciał czy nie. I nawet jeśli byli już po tym nie miał wcale mniejszej ochoty na to by pozaczepiać swojego liska. Bardzo lubił jego reakcje. No i lubił dbać o niego, domyślając się po co przyszedł do kuchni lisek wziął sam wyciągnął z lodówki sok pomarańczowy i nalał za równo liskowi jak i sobie, w końcu nie mniejsze pragnienie obecnie czuł. Dodatkowo podał Akumu mięciutką szmatkę
-Proszę, jak ci przeszkadza to co jest w tobie możesz się wytrzeć, nikt nie każe ci trzymać tego w sobie. Po za tym jeśli chcesz możemy się razem wykąpać i gdzieś razem potem pójść. Masz ochotę na spacer?
Trzymając w ręce szklankę dał całusa liskowi i z uśmiechem udał się w stronę łazienki. Zdecydowanie lubił kąpiele, a szczególnie w taki dzień jak dziś kiedy dużo się działo. W cieplutkiej wodzie można było miło wypocząć, miał więc nadzieję, że lisek też się skusi.
Dał mu jeszcze czułego

_________________
W wypadku odpisania mi Proszę o info na GG.
Powrót do góry Go down
Akumu

avatar

http://vampireknight.forumpl.net/t1152-akumu#17876
Zarejestrował/a : 08/09/2013
Liczba postów : 204


PisanieTemat: Re: Dom w lesie   Czw Cze 22, 2017 2:52 pm

Tak, bardzo zabawne. Akumu nie czuł się dobrze z uchodzącym czymś... No... Musi się przyzwyczaić po prostu, ot. Loki może w jakiś drobny sposób pomagał, ale to Lisek musi w końcu się z naturalnymi rzeczami ogarnąć.
Śmiech chłopaka wzbudził w lisie ogromne zdziwienie. Uszy postawił równo, a łebek nieco przechylił. Poza tym czemu używał znowu dziwnych wyrazów?!
- Co to jest wdż? - bardziej zaciekawiło go nieznane słowo, niżeli męskie odruchy. Zresztą na samą myśl, aż się ogon najeżył!
Dobra, niech tłumaczy ale Lis musiał się napić. A chodzenie z czymś ciepłym w miejscu intymnej ciemności, nie było za wygodne. W dodatku Loki się zaczaił! Lis akurat otworzył szafkę i wyciągnął z niej pudełko z herbatą, a wtedy... wtedy... Pan wymierzył klapsa w tylni policzek wampira! Ten pisnął, kitę postawił, uszy na baczność i aż herbatka wyleciała z lisich łap!
To było takie niespodziewane!
Akumu drżąco skierował swój czerwony jak burak łebek w stronę Pana - P-p-p-p-p-panie Loki... C-cz-czemu...? - to było takie dziwne! Przecież rzadko, bardzo rzadko był tam klepany. I to jeszcze o niczym Lisowaty nie wiedział - Ale ja to... tam... mam! - tłumaczenia ciąg dalszy. Kitę zaś podkulił, a jedna łapek oparła się o ramię chłopaka podczas gdy ten nalewał im soku. Chętnie machnął by kitą, jednakże wiedział że jak ją wypuści... uleje się. Już czuł odrobinę na udach - Nie wolno następnym razem tam zostawiać... tego czegoś płynnego! - bąknął pod noskiem, jak otrzymał szmatkę. I co? Co miał z tym zrobić? Aku jak na nieogarniętego Lisa przystało wytarł się... tylko po buzi, jak tylko opróżnił sok ze szklanki. Jak widać Loki naprawdę musi uzbroić się w cierpliwość, w końcu Akumu jeszcze nadal ogarniał świat po swojemu.
Kąpiel? Aż się ożywił jak dotarło do niego, że mają wspólnie się kąpać. O tak, uwielbiał moczyć się w wodzie tylko i wyłącznie z Loki'm. Samotnie jakoś nie lgnął do wody... - Tak, tak! Chcę! Pan Loki tam o mnie zadba! - nie ma przebacz. Lis nie odstępował człowieka na krok, chodził za nim jak cień, chociaż kitę nadal kulił. Więc jak tylko woda pojawiła się w wannie, Aku nie czekał i jako pierwszy znalazł się w wodzie. Dłonie chwyciły brzeg wanny, po czym wampirek podźwignął się na niej wpatrując się dużymi oczyma w postać Pana. No jak w obrazek po prostu.

_________________
Powrót do góry Go down
Loki
Loki
Loki
avatar

http://vampireknight.forumpl.net/t1581-loki
Zarejestrował/a : 27/09/2014
Liczba postów : 138


PisanieTemat: Re: Dom w lesie   Sro Sie 16, 2017 9:04 pm

Loki uśmiechnięty westchnął cicho, skoro lis nie kojarzył nazwy to albo już nie pamiętał, albo nawet nie zwrócił uwagi na ten zlepek liter kiedy Loki jeszcze się uczył.
-WDŻWR. To skrót nazwy przedmiotu w szkole. Tak ma prawdę to brzmi "Wychowanie do życia w rodzinie. Większość ludzi ma lekcje o tym. W sumie, tak przy okazji, czemu Akumu nie chodził do szkoły? Chyba nie tylko dlatego, że tam trzeba nosić ubranie?- Nie był za bardzo pewien czemu tak jakby nie było dosyć duży osobnik nie uczęszczał do szkoły. Wiedza liska była na poziomie często dużo niższym niż podstawowa jaką posiadał Loki. A może warto by było by lisek się pouczył? Tylko jak? Wysłać go do szkoły? Wiedział, że szkoła Crossa ma oddział dla wampirów, jednak nie były to zajęcia tego samego typu co klas dziennych, w końcu większość wampirów miała zajęcia z przymrużeniem oka gdyż większość wiedziała nawet więcej niż ludzie, przez samą długość życia. To może korepetytora? Tylko jak lisowaty zareaguje na kogoś obcego? Po klapsie Loki szybko złapał pudełko z herbatą niemal odruchowo, odkąd trenował zrobił się dużo szybszy, a czasem reagował zupełnie nieświadomie. Uśmiechnął się widząc reakcję lisowatego i zbliżył się do niego -Bo Aku-chan jest taki seksowny, aż kusi by czasem pozaczepiać tak uroczego liska. A ta reakcja jest naprawdę urocza lisku.- Po tym dał mu czułego całuska jakby troszkę przepraszając że tak lekko go wystraszył. Dał się mu w spokoju napić i podrapał po skroni poinformowany o tym czego mu nie wolno, lisowaty nieczęsto mu czegoś zabraniał, a przy tym był tak uroczy, że raczej nie było szans by ten mógł się przeciwstawić. -Nie mogę tego tam zostawiać? No dobrze postaram się, ale to jest trochę ciężkie kiedy Aku-chan na mnie tak działa. Po za tym wiesz.. nie musisz tego trzymać w sobie, będzie cię boleć tyłeczek, a nic się nie stanie jak trochę tym nabrudzisz.- ledwo zdołał odpowiedzieć lisek wytarł szmatką... pyszczek. Loki zaczął chichotać nie mogąc się powstrzymać, niewinność jego kochanka była czasem naprawdę niezwykła i czasem bardzo zabawnie kontrastowała z jego wcześniejszym kuszeniem chłopaka.--Akumu chodziło mi o to żebyś mógł się wytrzeć tam...- Wskazał na miejsce gdzie była obecnie podwinięta biała kitka. Na szczęście dla niego Loki miał cierpliwości aż za dużo, więc nie gniewał się na niego, za to bawiła go niewinna natura liska, był naprawdę kochany.
Kiedy już byli w łazience puścił wodę tylko po to by Akumu znalazł się w niej szybciej niż się spodziewał, a pamiętał jeszcze jak na samym początku Akumu wcale nie chciał się dać wykąpać... coś się jednak od tego czasu zmieniło... czas leciał, Loki na chwilę się zamyślił- -Aku-chan... co myślisz o moim obecnym wyglądzie? Jak się poznaliśmy byłem chyba nawet niższy niż ty. Teraz się zmieniłem, ale ty prawie w ogóle, no może tylko w końcu nie widać ci żeberek. Strasznie byłeś chudziutki jak cię poznałem.
Zebrało mu się na wspominki, zdecydowanie się dużo zmieniło w człowieku. Czy to nie przeszkadzało liskowi? I czy ten w ogóle myślał o tym co się zmieniało? Loki zaczął się nieco martwić o to czy Akumu sobie poradzi jeśli będą musieli częściej puszczać to miejsce. Mieli razem trenować, a nawet nie wiedział jak poradzi sobie w kontaktach z innymi. Pamiętał jeszcze reakcje na Vlada, a co jeśli takich obcych osób będzie więcej? Nie był pewien. Wszedł do wanny i zaczął delikatnie smyrać liska za uszkiem i delikatnie postarał się o to by lisek w końcu puścił uwięziony w tyłach płyn, nawet jeśli ostatecznie musiałby włożyć tam palce i nieco do tego przymusić, choć nawet to robił delikatnie. Cały czas dbał o swojego ukochanego lisowatego.
-Akumu, byłbyś gotowy na treningi razem ze mną? Wiesz jeśli byś chciał ze mną pracować będziesz musiał razem ze mną opuszczać to miejsce. Tam gdzie trenuje jest dużo obcych ci ludzi, nie wiem czy nie będziesz się bał. Choć bardzo bym chciał móc z tobą działać. Jak się czujesz? Myślisz że dałbyś radę?- Zapytał szczerze, choć nie był pewien czy lisowaty będzie na to naprawdę gotowy. Nawet jeśli wyraziłby chęć to rzeczywistość może mocno zredagować umiejętności panowania nad sobą liska. Wiedział wszak ze ten chciał go często chronić, ale wolał by ten nie próbował tego robić przed trenerem.

_________________
W wypadku odpisania mi Proszę o info na GG.
Powrót do góry Go down
Akumu

avatar

http://vampireknight.forumpl.net/t1152-akumu#17876
Zarejestrował/a : 08/09/2013
Liczba postów : 204


PisanieTemat: Re: Dom w lesie   Nie Sie 20, 2017 10:16 am

Szkoła? Na samo wspomnienie, że musiałby iść do szkoły i zamieszkać w akademiku. Zaraz... Czy Loki nie chciał w ten sposób? Nie! Lis aż zadrżał, robiąc te swoje wielkie oczy - Pan Loki chce się pozbyć Akumu? - nieważne, że zmienił temat. Sama myśl, że musiałby być poza domem już sprawiała w Lisku strach. Nie chciał opuszczać kogoś, kto dał mu tyle dobroci. A co jeśli tak naprawdę chłopak już się Aku znudził? Nie chciał mówić dalej o tym temacie. Jeśli Loki nie wyjaśni - co jest raczej wątpliwe - zamilknie.
Tak. Bardzo seksowny. Akumu i tak miał smutną minę, bo przecież mowa o szkole była przerażająca, aczkolwiek Loki'emu chodziło tylko o rodzinną edukację. Cóż, tak bywa jak się ma pod opieką głupiutkiego liska.
- Ale ja się boję, że to wyleci! Ja nie lubię tego. - dodał bardziej piskliwie, zacisnąwszy ogonek bardziej. Co do szmatki, jak widać wciąż rozumował po swojemu, poza tym jak miałby się czyścić tam? Zamrugał parę razy oczyma, patrząc to na chłopaka.
Tam?
Aku obrócił się kilka razy w okół własnej osi, starając się przyjrzeć temu dziwnemu tam. Nie! Jemu chodziło o to... to co ma w środku!
- Ja nie umiem! Niech Pan Loki mi pokaże! - aż zacisnął łapki w piąstki, niemalże stając na stopach Loki'ego gdy tylko do niego bliżej podszedł. Chyba spełni prośbę Liska, prawda?
Będąc już w łazience, czekał grzecznie aż chłopak wszystko przygotuje, by niedługo po wskoczyć do wanny. Nie bał się kąpieli gdy stosowano ziołowych płynów, w końcu chemiczne Akumu skutecznie odstraszały. Przyglądał się swoim pazurkom, kiedy to rudowłosy się odezwał. Ślepka spoczęły na jego twarzyczce, po czym zerknął na swoje żeberka których notabene nie było widać. Fakt... Nawet dźgnął swój miękki boczek - Pan Loki dorósł i jest pan duży! Na same plusy, proszę Pana! - chętnie zamachnąłby kitą na radość, lecz w ostatnim momencie przypomniał sobie co nadal w pupce przetrzymywał. Aż jęknął, chociaż uszka dumnie sterczały - A ja mam miękki brzuch. To chyba znak, że też urosłem, co nie? - dodał, jakby to było ważne. Niech przyszły łowca wie jak dzielnie zadbał o swojego podopiecznego, który to teraz uśmiechał się szczerze. Mimo niewielkich zmian, dało się zauważyć iż Loki spełnił swoje zadanie opiekuna więc twarz otrzymał szczęśliwego wampirzego liska.
- Panie Loki... A po kąpieli zagramy w coś razem? Bo, bo ja nie chcę iść spać! Akumu chce spędzić jak najwięcej czasu z Panem. - odezwie się nim chłopak wspomni o treningach. Poza tym wampirek przylgnie do niego ciałem, coby ten mógł lepiej pieścić oraz... pomóc się w pozbyciu tego tam z tyłu. Aż zacisnął usta w wąską linię, oczy zamknął, a nosek wcisnął w zagłębienie jego szyi. Ogon wystarał nieco ponad wodę w zakrzywionej pozie.
I padły słowa... Trening. Lis podniósł się odrobinę, chociaż ciężko myśleć sprawnie gdy z tajemnego miejsca pozbywał się pozostałości po akcie.
- Jeśli Pan Loki byłby cały czas ze mną, a Akumu mógłby Pana Lokie'ego chronić. Chcę iść z Panem. Nie pozwolę na krzywdy, nie. - trochę się zmartwił, że musiałby iść gdzie jest dużo ludzi. Jednakże sama myśl, że mógłby stracić... Nie! Akumu aż objął mocno chłopaka, czując jak do oczu napływają mu łzy - Ja nie chcę by Pan Loki umierał! Nie wolno! Nie! - a przecież nikt rudego nie zabijał! Cóż... jak widać Aku nadal cały świat widzi po swojemu mimo wielu tłumaczeń.

_________________
Powrót do góry Go down
Loki
Loki
Loki
avatar

http://vampireknight.forumpl.net/t1581-loki
Zarejestrował/a : 27/09/2014
Liczba postów : 138


PisanieTemat: Re: Dom w lesie   Nie Sie 20, 2017 5:33 pm

Loki ani trochę nie myślał o tym, ze lisek może uznać to wszystko za próbę wyrzucenia go... szczególnie po tym co dopiero miało miejsce. No ale cóż... Akumu to był Akumu, miał czasem dziwne postrzeganie świata, co czasem rozbrajało Lokiego. Słysząc wręcz ów pytanie aż pacnął się ręką w czoło z śmiechem
-Oj lisku skąd ci taka głupota przyszła do głowy? Tyle razy już ci mówiłem że cię nikomu nie oddam. Chcę tylko abyś się trochę pouczył, tak jak ja się wcześniej uczyłem. Takich rzeczy które ja wiem, ale których nie potrafię cię nauczyć bo nie jestem nauczycielem. Jeździłbyś tam ze mną. Wiesz oprócz treningów pomagam też czasem w szkole, jakby coś się działo. Mógłbyś mnie odwiedzać jakby coś się działo, nie byłbym daleko.
Wytłumaczył mu głaszcząc go po łebku. No i znowu ten się bał że coś co ma ulecieć uleci. Loki patrzył jak ten się kręci i nie mógł powstrzymać chichotu.
-Aku-chan co ty kombinujesz mój kochany lisie? Tam się nie da zajrzeć. Po za tym to co w sobie trzymasz trzeba wypuścić i tak wiem, ze się uleje, ale tym się nie przejmuj, to się wytrze szmatką.
Próbował mu wytłumaczyć, no ale cóż, lisek pewnie i tak będzie się bał.
Na szczęście Loki też nie lubił zbytniej chemii, wolał zapach ziół więc i te często towarzyszyły im w codziennym życiu. Toteż Akumu nie musiał się bać kąpieli z strasznymi zapachami.
Loki myślał o przyszłości i martwił się o liska, jednak sam Akumu skutecznie uniemożliwiał mu smucenie się za bardzo. Wręcz chyba nieświadomie prawił mu komplementy i kiedy pokazał jak sam czuje się dobrze z powodu miękkiego brzuszka. Loki się uśmiechnął
-Akumu też urósł, ale mniej niż ja. Bardzo się cieszę jak się tak podobam mojemu Liskowi. Tylko wiesz Aku... ja jestem człowiekiem, starzeję się nieco szybciej niż ty. Poznałem cię jak jeszcze byłem dzieciakiem, teraz już jestem dorosły, trochę się martwię, że jak się zestarzeję lisek będzie dalej pełny wigoru i jak ja zaspokoję wszystkie liskowe potrzeby? Ehh bycie człowiekiem nie jest tak całkiem fajne pod tym względem. Martwię się o przyszłość mojego liska.
Odpowiedział mu szczerze co myślał, nie chciał by przez jakowaś starczą niedołężność człowieka los Akumu się pogorszył. Chciał móc zadowalać swojego liska najdłużej jak to było możliwe.
Zagrać? Loki przekręcił głowę na bok jakby to on był zwierzakiem nie zaś Akumu.
-Zagrać? tylko w co lisek chce grać?
Zapytał zaciekawiony do czego liska tym razem ciągnie. Nie miał w sumie nic przeciwko, w końcu jeśli ten poszedłby spać ze zbyt dużą ilością niespożytej energii po prostu by się wiercił w łóżku i nie dał spać człowiekowi, a to by było mizerne w skutkach dnia kolejnego.
Przy okazji w końcu widząc nieszczęsną minę swego kochanka złapał go za koniec ogonka i podniósł stanowczo do góry a kiedy ten nadal nie chciał się rozluźnić delikatnie masując wsunął w jego tyły palce rozszerzając otwór by uwięziony płyn w końcu znalazł swe ujście.
-Aku-chan to naprawdę jest aż tak straszne, że zostaje tam moje nasienie?...
Zapytał dosyć wprost, może mało subtelnie ale zaczął się zastanawiać nad nieco inną alternatywą, którą pewnie zaskoczy liska
-A może następnym razem Akumu spróbuje sam zrobić to co ja... chciałbyś spróbować lisku? Zamiany ról? Chociaż tak by sprawdzić jak to jest?
Zaproponował dosyć niecodzienną sprawę. Wiedział, że lisek może być nieco zagubiony w tej sprawie, ale ciekaw był tej minki jaką lisek mógłby mieć z tej drugiej perspektywy, sam zaś do tej pory nie odważył się na taką inicjatywę. Może raz warto było spróbować?
Zaś co do treningu
-Byłbyś cały czas ze mną. I nie martw się nikt tam mnie nie morduje, tylko trenuje. Ćwiczymy by być silniejsi i żebyśmy byli bardziej zgrani. A może ostatecznie się okaże że ktoś wymyśli sposób w jaki wykorzystać możemy tą wyjątkowa więź którą ze sobą mamy. W końcu kocham cię lisku. Jeśli jest szansa że możemy działać razem i się nawzajem chronić, też chcę cię chronić. I ja nie chcę by coś ci się stało. Też nie chcę by Akumu umarł. Czułbym się zbyt samotny bez mojego liska.
Objął Akumu i przytulił mocno do swojego torsu głaszcząc go czule po łebku i drapiąc za lisimi uszkami.

_________________
W wypadku odpisania mi Proszę o info na GG.
Powrót do góry Go down
Akumu

avatar

http://vampireknight.forumpl.net/t1152-akumu#17876
Zarejestrował/a : 08/09/2013
Liczba postów : 204


PisanieTemat: Re: Dom w lesie   Nie Sie 27, 2017 8:29 am

Nauka w szkole. Nauka razem z Loki'm. Nauka z innymi ludźmi, którzy nie są czerwonowłosymi panami. Przebywanie z ludźmi, którzy są inni, nie myślą i nie wiedzą co robić z Lisem.
Milion myśli obecnie przechodziło przez lisią głowę, zresztą nawet było widać po jego minie jak analizował te wszystkie za oraz przeciw. Oczywiście tego drugiego było więcej... - Ale Akumu nie chcę się uczyć z innymi! Ja chcę być tylko i wyłącznie z panem Loki. Nie i już. Nie zgadzam się. - dodatkowo pokręci głową, tupnie nogą i zrobi zdenerwowaną minę. Nie podobała się mu wizja przebywania wśród osób, które stanowczo mogłyby nie zrozumieć Lisa, przez co ten mógłby stać się obiektem do drwin - Skoro Lis jest głupi dla Pana Loki'ego, to trudno. - wzruszy ramionami, i chociaż mimo tego braku wzruszenia, uszy lisie oklapły co już z podpowiadało o smutku.
Lisi rozum jak widać niezbyt wiele pojmuje. Co poradzić?
- To czemu Pan Loki tam zagląda, skoro się zajrzeć nie da. Ja też chcę. - trochę się nadąsał, patrząc na człowieka. Nadal Aku robił swoje, nie chciał niczego uwalniać, o!
Tylko czemu podczas kąpieli zeszli na tak smutne tematy? Kąpiel jest relaksująca, nie powinno być w niej smutnych tematów.
Śmierć.
Nie, ona bardzo się źle kojarzyła Liskowi. Aż zmartwił się obserwując przy tym Pana - Czemu Pan Loki mówi o takich rzeczach! Pan Loki nie może teraz umrzeć, nie chcę! - zapiszczał, wtulając się bardziej do człowieka. Czemuż musiał o tym teraz mówić? - Już nie chcę w nic grać, skoro Pan Loki ma odejść. Chcę być jak najdłużej w wannie, ona przynosi spokój. Tak! - idealny plan na przyszłość. Spędzą wspólny czas razem w wannie. Tylko... tylko co ten Loki teraz wyprawiał?
Zaś dotknął ogona, zaś wsunął palce i majstrował. Wiadomo, chciał pomóc ale wampirek reagował w wiadomy sposób. Wydał z siebie cichy stęk, a ogon zaś przy nasadzie zgiął się odrobinę unosząc go odrobinę - N...Nie wiem... Po prostu nie, nie lubię jak pływa. - jak ma mówić przy takim czymś?! I skąd ten pomysł?
Zamiana ról?!
Przez Lisią głowę przeszły kolejne myśli, oczy się rozszerzyły. Już wie jakby wyglądała ta zamiana ról. Lis na górze, Pan Loki na dole. Lis z miną pewnego siebie twardziela z szerokimi brwiami i kwadratową szczęką. Zaraz, zaraz... Czemu aż tak?! Lis zapiszczał, chcąc się uwolnić. Nawet już nie słuchał co dalej mówił człowiek, tylko wyskoczył z wody jak poparzony, Zeskoczył z brzegu wanny, by na czworakach wybiec z wanny. Nie szkodzi że wszystko chlapał wodą, nie szkodzi że teraz cała podłoga była śliska - Akumu nie chce mieć szerokich brwi oraz kwadratowej szczęki! Nie, nie! - biedny nawet nie wiedział kiedy, a już kierował się do wyjścia z domu. Jeśli oczywiście Loki go nie zatrzyma, to wampirek wybiegnie z bezpiecznego gniazdka prosto do lasu.

_________________
Powrót do góry Go down
Loki
Loki
Loki
avatar

http://vampireknight.forumpl.net/t1581-loki
Zarejestrował/a : 27/09/2014
Liczba postów : 138


PisanieTemat: Re: Dom w lesie   Sob Lis 10, 2018 9:43 pm

Zdecydowanie próba namówienia lisa na naukę w szkole nie przechodziła. Akumu nie był z tych chętnych do relacji z nowymi nieznanymi sobie istotami. No ale Loki też nie mógł się temu dziwić, lisy z natury były nieufne. Cieszył się chociaż z tego że lisek był tak ufny wobec niego.
-Rozumiem... a więc szkoła odpada. Ale! Nie myśl, że to tak zostawię. Tu nie chodzi o to, że jesteś głupi. Tylko o to, że chciałbym abyś się nauczył pewnych rzeczy których mnie uczono, abyś był w stanie rozumieć choć trochę dlaczego pewne rzeczy się dzieją tak a nie inaczej. Żeby było ci łatwiej w życiu. Wiesz czasem pewna wiedza przydaje się w praktyce. Np kiedy pierwszy raz cię spotkałem zgubiłeś się. A gdybyś wiedział jak czytać, jak posłużyć się mapą, łatwiej byłoby ci się w przyszłości odnaleźć. Np wychodzę codziennie gdzieś nie zawsze mogę cię ze sobą zabrać, ale jakbyś potrafił odnaleźć jakieś ulice w mieście to mógłbyś przychodzić do mnie w czasie kiedy mam przerwy między pracą, albo po pracy moglibyśmy się umówić gdzieś by razem gdzieś iść i wracać do domu po drodze wpadając np. na pyszne lody. A na razie to boję się że jeśli chciałbym się tak z tobą spotkać to możesz się gdzieś zgubić i nie będziesz w stanie odnaleźć drogi. Ciarki mnie przechodzą jak myślę o tym, że mógłbyś się gdzieś błąkać tak jak wtedy. Nie chcę tego, jesteś dla mnie najdroższą istotą na tym świecie.-
Starał się wytłumaczyć lisowatemu, że nie ma złych intencji. Wręcz na odwrót, bał się co by się z liskiem drogim stało jakby kiedyś musiał sam zrobić coś, a Loki nie mógłby mu w tym pomóc. Musiał go nauczyć trochę samodzielności. Musiał go nauczyć chociaż podstawowej wiedzy, by mógł ją wykorzystywać w codziennym życiu. Pogłaskał lisia łepetynę z troską jakiej nie potrafił okazać nikomu innemu. Dla większości pewnie to głupiatko przejmujące się wszystkim na wyrost byłoby nie lada wyzwaniem, ale Loki uznawał, że jest to tak normalne dla niego, że nie zamieniłby dnia z lisowatym na nic innego, nigdy się z nim nie nudził, Akumu był tak uczuciowy a za razem tak uroczy w swej niewinności. I tym razem rozbroił chłopaka tym, że mimo niemożności próbował zajrzeć pod własny ogon
-Ale ja nie zaglądam tam u siebie. Ty nie możesz zajrzeć do swojej pupy a ja nie mogę do swojej. Możemy tylko ewentualnie do siebie nawzajem, bo ja widzę ciebie całego, a ty mnie całego. Tak to działa cały czas lisie... no chyba, że musisz koniecznie.... jest jeden sposób.... możesz się wypiąć przed lustrem i spojrzeć za siebie... tylko nie mam pojęcia po co ci to. Sam nie widzę nic atrakcyjnego w przyglądaniu się sobie samemu. Dużo bardziej wolą patrzeć na mojego ukochanego-
Tłumaczył... przypominając sobie w trakcie mówienia że jest jeden sposób by się przyjrzeć swojemu tyłowi... tylko sam nie widział nic atrakcyjnego w gapieniu się na swój własny tyłek. No i oczywiście znów dziwna lisia interpretacja która wprawiła w zakłopotanie
-Ale ja jeszcze nie umieram... ja mówię o przyszłości... za dziesiat lat... to jeszcze dużo czasu... a przynajmniej z mojej perspektywy.... widzisz wampiry mają nad ludźmi tą przewagę że żyją znacznie dłużej. Ale nie martw się tym na razie... nie chcę cię zostawiać, jeśli znajdę sposób by być z tobą dłużej zrobię wszystko by to było możliwe, rozumiesz? Chce być z tobą jak najdłużej.-
Złapał lisią łepetynę i przystawił do swojej uśmiechając się szeroko. Chciał tulić go do siebie i rozpieszczać ile tylko miał okazję więc teraz lisowaty dostał soczystego buziaka od rudzielca
-Wanna może i przynosi spokój, ale jakbyśmy tu byli za długo to się zmienimy w gąbki... może to nie jest takie widoczne, ale spójrz na swoje palce po kąpieli, marszczą się, skóra bardzo powoli ale jednak przyjmuje wodę w siebie... jakby tak posiedzieć tu z miesiąc to wody by już nie było a my wyglądalibyśmy jak suszone śliwki. A ja nie chcę by mój śliczny Akumu zaczął wyglądać jak śliwka.
-Trochę się nagadał, ale całe te tłumaczenia były też nauką dla lisowatego o świecie. Zapewne nie zdawał sobie sprawy z tego czym jest higroskopijność i te słowo pewnie byłoby dla niego dziwadłem jakimś, więc na razie Loki nie używał tego typu określeń. Lepszy efekt raczej dało takie łopatologiczne tłumaczenie, choć przy pomysłach Akumu mogło i z tego wyjść coś nowego. Tak jak i wyszło zresztą kiedy Loki zaproponował zmianę ról. Loki naprawdę nie wiedział skąd lisowi przychodzą do głowy pewne „niemożliwe możliwości” jak sam sobie to określił, ale faktem było że wyobraźnia białowłosego nie miała chyba najmniejszego pojęcia czym są „granice” i wykraczała dużo dalej niż jakiekolwiek standardy które mógł przewidzieć normalny zwykły człowieczek.
-hahahaha naprawdę boisz się, ze przez to mógłbyś naprać takich cech?- Wyszedł z wanny za lisem i jeśli mu się uda złapie uciekającą w popłochu lisią istotę i przytuli do siebie mocno czekajac aż troszkę przestanie panikować- wiesz zamiana ról nie zmienia naszej morfoligii... znaczy się... naszego wyglądu. To są cechy na stałe przypisane do nas. Jeśli miałbyś mieć kwadratową szczękę to byś ją miał cały czas. Ale ciebie natura obdarzyła tak smukłymi kształtami i nie zmieni się to, co najwyżej z wiekiem pewne twoje już posiadane cechy mogą się pogłębić. Ja zawsze miałem taki wygląd przecież, tylko z czasem rysy zrobiły się wyraźniejsze.-
Spojrzał na lisa łagodnie. Nawet jeśli Loki teraz wyglądał roślej i bardziej męsko to wszak rysy od zawsze miał takie same, jedynie kiedyś przez bycie młodym były one nieco łagodniejsze. Cechy się zrobiły wyraźniejsze ale nie pojawiły się wszak z nikąd-
Mój ty łobuzie nie zwiewaj mi tak, bo mi stracha narobisz. Mam nadzieję że nic sobie nie zrobiłeś po drodze?- Dokładnie obejrzał lisowatego by sprawdzić czy ten wybiegając nie wpadł czasem na coś i sobie krzywdy nie zrobił, ale chyba wszystko w miarę dobrze
-No wracamy do łazienki jak już wyszliśmy to chociaż wytrzeć się trzeba. Nie chcę byś się przeziębił. -
Gdy tylko uda mu się wrócić do łazienki spuści wodę i zabierze się za wycieranie Akumu i później siebie. Ostatecznie znalazł też jakąś grę i mimo wcześniejszego zniechęcenia spowodowanego tematami starał się zagrać z Akumu . Swoją drogą granie planszówkami było nieco staromodne, ale za to pozwalało też nieco poduczyć strategi. Loki był raczej przeciwnikiem komputera jako źródła rozrywki, zresztą jeszcze bardziej się bał co w dobie dzisiejszych głupot w internecie lisowaty mógłby znaleźć a w swej niewiedzy uznać że to możliwe... nie to było za niebezpieczne... encyklopedia ludzkiej głupoty mogła być niebezpieczna dla lisiej niewinnej istoty.


Dni mijały. Akumu nie chciał chodzić do szkoły, jednak Loki chciał by ten się czegoś nauczył. W tym celu sprowadził do ich domu książki ze szkoły, zaczynając od podstaw, były to książki służące do nauki pisania czy liczenia. Kilka książek z biologii i geografii. Nie obstawiał by lisowaty wszystko od razu zrozumiał, ale sam miał czasem ciężko wytłumaczyć mu powód tego, że coś jakoś działa bez jakiejkolwiek podstawy na której mógłby informacje oprzeć. Lekcje pisania były za razem elementem który Loki lubił. Kaligrafia była jedną z jego ulubionych nauk. Przynosił wtedy też wiele białych kartek i podawał lisowatemu pędzelek, sam brał drugi i najpierw pokazywał Akumu litery w książce, różne przykłady tego jak były drukowane... czasem były przecież dodatkowo zdobione, a na ulicy takich zdobień były krocie więc jego ukochany miał wpajane na co zwracać uwagę. Potem pokazywał jak powinno się pędzelkiem zapisywać daną literę. Zazwyczaj kończyło się to szeregami skojarzeń wcale nie związanych z tym co mieli się uczyć... dlaczego ten znak znaczy to przecież wygląda bardziej jak grzebień! Jednak grzebienia nie oznaczał. Starał się lisowatemu nie zadawać za dużo naraz, kiedy musiał wyjść do pracy czy na indywidualny trening zadawał lisowatemu „zadanie domowe” Chciał by ten ćwiczył kaligrafie lub obejrzał jakiś film który mu przyniósł, zazwyczaj o przyrodzie, miał trochę filmów dla dzieciaków w szkole, była tam bardzo prosto i obrazowo pokazana fizyka w praktyce, były pokazane zjawiska przyrodnicza na przykładach... było też i coś o liskach. No i były lekcje geografii gdy Loki wyciągał mapy w różnych kolorach i różnymi oznaczeniami które pokazywał lisowi i tłumaczył z różnym skutkiem co oznaczają jakieś tam kreski czy znaczki... Owe nauki kończyły się też różnie... do kaligrafii Loki wyznaczył specjalnie „strefę”, bo zdarzyło się i tak, że Akumu nawet nie zauważył kiedy przejechał ogonem po jeszcze mokrych od tuszu kartkach w efekcie czego zamiast być białym.... był lisem niebieskim... skończyło się więc łapaniem nim ten pomaluje cały dom i obowiązkową kąpielą... ale za to był dumny z każdej udanej nauki. Wyobraźnia lisowatego była przeogromna więc i pomysły jakie miał zaskakiwały nie raz. Coś co Loki uznal za oczywiste często okazywały się wcale takie nie być. Zeszło dużo czasu na tłumaczeniu wszystkiego starając się by zrozumiał, że są rzeczy czasem nawet nielogiczne, ale były jakieś i takimi trzeba je było zaakceptować... Filmy które pokazywał lisowi były też nauką dla Lokiego, bo jeśli tylko lis wypatrzył coś co go zainteresowało Loki słuchał jak z pasją ten mu opowiadał co odkrył, Loki też był bardzo chętny do eksperymentów i pokazywania w praktyce doświadczeń z filmów o ile były możliwe do zrealizowania.
W razie możliwości starał się tez lisa wyciągać coraz częściej poza dom, mimo że wiedział, że dla lisa to stresujące. Ale sam musiał wychodzić z domu więc i nie chciał by Akumu cały czas siedział w domu sam. Starał się wybierać miejsca nie najtłoczniejsze, pokazywał mu miejsca które mogły pozwolić mu na zorientowanie się w terenie. Pokazywał w praktycznie jak wyglądają budynki które na mapie były zaledwie małymi kwadracikami z paroma znaczkami. Po za tym Lubił częstowac go różnymi smakołykami by wiedzieć jakie smaki lisek preferuje. Jako pół-wampir nie musiał nic jeść, ale jako pół zwierzak ewidentnie czuł pociąg do niektórych zapachów.
Jednym z ważniejszych wypadów był tez wypad do domu rodzinnego Akumu. Gdy liskowaty zdecydował, że jednak zabierze ponownie Lokiego do zamku. Nie był to wypad który był dla Akumu najprzyjemniejszym. Niezależnie co tam przeżył Loki nie spodziewał się, że Akumu będzie okazywał aż taki strach do tego miejsca. Mimo to chciał bardzo poznać Hiro o ktorym kiedyś Akumu mu mówił. Wampir wydawał mu się osobą bardzo dystyngowaną, wzbudzał w Lokim pewną dozę onieśmielenia... nawet nie mając wampirzej natury wyczuwał, że ten kogo ma przed sobą jest bardzo „silną” osobowością. Do tego dosyć enigmatyczną przez co mógł wzbudzać zachwyt a nawet zaintrygowanie. Loki starał się być jak najbardziej naturalnym przy tym wampirze. Domyślał się że osoba przed nim i tak by się domyśliła gdyby był nieszczery, a może nawet mógłby poczuć się obrażony. Nie chciał podpaść wampirowi, na swój dziwny sposób może nawet polubił Hiro... choć Akumu się bał i przez cały czas Loki starał się go uspokajać. Wypił grzecznie herbatę i rozmawiali raczej o mało ważnych sprawach ot grzecznościowe zapoznanie się. Nie pamiętał za bardzo w którym momencie z tego wszystkiego zrobił się senny... albo przynajmniej tak mu się wydawało. Zasnął nie rejestrując dokładnie kiedy...
Obudził się wraz z Akumu nawet nie zdając sobie sprawy z tego, że zaszła jakaś zamiana. Dopiero po jakiejś chwili gdy przetarł oczy i spojrzał na Akumu stwierdził, że kręci mu się nieco w głowie. Do tego miał wrażenie jakby ktoś podkręcił wszystkie dźwięki. W tej chwili jeszcze nie zdawał sobie sprawy z tego, że to nie wina tego, że coś wypił. Że coś naprawdę jest nie tak zrozumiał dopiero kiedy Akumu śpiący obok niego się rozbudził i zareagował w niecodzienny sposób. Nie bardzo pamiętał co się stało. Miał mętlik w głowie, bodźce z zewnątrz go atakowały ze zdwojoną siłą. Czul się nieco jak na kacu... a co gorsze zdał sobie sprawę z tego, że data... tez jest zaskakująca... co się stało przez ostatnie dwa dni? Nie potrafił sobie przypomnieć. Jednak przyglądając się w lustrze potem przekonał się... ze ma uszy... ogon.... zupełnie jak Akumu jednak nadal był rudzielcem... rudy lis. Nie bardzo pojmował jak to jest możliwe. Akumu też chyba nie wiedział... Czyżby bycie z lisowatym sprawiło, że stał się taki jak on? Nie miał żadnych podstaw by podejrzewać iż maczał w tym palce szlachetny wampir. Musiał przyznać że przystosowanie do nowej sytuacji była nieco kłopotliwa początkowo, ale z czasem coraz bardziej mógł zrozumieć odruchy lisowatego. Krew stawała się nęcąca, zapachy nietypowo mocne i różnorodne... nawet nie spostrzegł kiedy pewnego dnia Akumu polował na królika, a on sam ruszył za nim i nawet dorwał jednego z kicastych... po tym siedział przez chwilę i próbował zrozumieć czemu właściwie to zrobił... najwidoczniej instynkt drapieżnika przejął kontrolę. Minęło nieco czasu nim przystosował się do nowej sytuacji. Sam przekonał się, że kita to raz przydatna raz bardzo kłopotliwa sprawa, a uszy były bardzo czułe co Akumu mógł wreszcie wykorzystać pokazują Lokiemu jak przyjemne jest gdy ktoś je czule miętosi. Plusem nowej sytuacji było też to, że idąc w miasto teraz lepiej rozumiał czego Akumu się boi, sam łapał się na tym, że coś co jako dla człowieka było dla niego normalne tym razem napędzało mu niezłego strachu. Zwyczajnie nie zdawał sobie sprawy z różnic w skali odbieranych bodźców... ostrożniej wybierał drogi którymi teraz chodził.
Jednak mimo zrozumienia dla wielu odruchów lisich nadal uparcie uznawał, że idąc do miasta mają być ubrani. Jego ludzka natura w jakimś stopniu w nim została i sam zwyczajnie wstydzil się pokazywać bez nakrycia, choć zdecydowanie przerzucił się na luźniejsze kimona, coraz mniej zgadzając się sam ze sobą w kwestii noszenia ubrań typu europejskiego... były bardzo kłopotliwe, szczególnie spodnie które uwierały tam gdzie ogon był bardzo czuły...

_________________
W wypadku odpisania mi Proszę o info na GG.
Powrót do góry Go down
Sponsored content




PisanieTemat: Re: Dom w lesie   

Powrót do góry Go down
 
Dom w lesie
Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Powrót do góry 
Strona 4 z 4Idź do strony : Previous  1, 2, 3, 4
 Similar topics
-
» Dróżka w lesie
» Opuszczony ludzki Dom, głęboko w lesie. [+18!]
» Dom w lesie
» Miłosny trójkąt w lesie

Permissions in this forum:Nie możesz odpowiadać w tematach
Vampire Knight :: Poza Miastem :: Lasy-
Skocz do: